Ontstaan, Zorg voor Zorg
In de zomer van 2003 toen zij elkaar leerden kennen waren beide al geruime tijd werkzaam in de zorg. Susan als freelance verpleegkundige in de thuiszorg en Onno als senior begeleider in een kamertrainingscentrum voor jongeren met LVB-problematiek.

Ondanks de verschillen in zorgachtergrond waren zij er van overtuigd dat het “anders” kon en moest in de zorg.
Zorg vanuit het persoonlijke contacten uitgaan de individuele behoefte i.p.v. van vraaggerichte zorg. Toen Susan de vraag kreeg of zij in de weekenden ook opvang wilde gaan bieden aan een jongen met autisme, besloten zij dat dit een goed moment was om hun ideeën over een andere vormgeving van de zorg te gaan realiseren.

In juli 2006 resulteerde dit erin dat zij in Noordijk, gemeente Berkelland, Logeerhuis Zorg voor Zorg opende.

Kenmerkend voor de werkwijze in het logeerhuis was;

  • Nauwe samenwerking met ouders en directe betrokkene.
  • Kleinschalige en huislijke sfeer.
  • Leren, door doen en ervaren,
  • De activiteiten uit het dagelijkse leven inzetten om vaardigheden te vergroten

Dat het anders aanbieden van zorg voldeed aan een behoefte werd als snel duidelijk want binnen een jaar, waren er al ruim 40 kinderen verdeeld over 4 weekenden die maandelijks kwamen logeren.

Gaandeweg breidde het zorgaanbod van Logeerhuis Zorg voor Zorg zich uit, in de vorm van vakantie opvang, vakantiebegeleiding aan gezinnen die in de Achterhoek vakantie kwamen vieren en ambulante ondersteuning aan gezinnen.

Gaandeweg merkten zij dat er voor deze kinderen geen perspectief biedende woontrajecten waren, waarin huislijkheid en kleinschaligheid voorop staat en dat veel kinderen thuis bleven wonen omdat geen ouder wil dat zijn/haar kind in een instelling komt wonen als blijkt dat zelfstandig wonen (nog)te moeilijk is.

Toen zij medio 2013 met stichting Driestroom in aanmerking kwamen en hoorde over het concept Driestroomhuizen, was de richting van hun leven al snel bepaald.
Gezinshuis ouders zijn, perspectief bieden, persoonsgerichte, kleinschalige woon-zorg bieden vanuit een gezinsvervangende omgeving. Na een intensief screeningstraject konden zij zich in maart 2013 liëren aan stichting Driestroom en mochten zij hun eigen Driestroomhuis gaan starten in de gemeente Berkelland.

In december 2014 was het zover, Driestroom Gezinshuis Zorg voor Zorg, in Neede was een feit. Een gezinshuis voor jongeren vanaf 15 jaar, gericht op het aanbieden van een gefaseerd woon-zorg traject vanuit een familiare context.

Het realiseren van hun droom betekende wel dat ze het logeerhuis niet langer konden runnen, gelukkig was er een oud-medewerker die graag voor zichzelf wilde beginnen en het logeerhuis wilde overnemen.

De gezinshuisouders
Wij de gezinshuisouders Susan en Onno, hebben samen 2 dochters Birthe (2005) en Linde (2010).

Onze dochters hebben van baby af aan al gezien en vooral ervaren dat niet ieder kind hetzelfde, en dat het soms nodig is, dat de omgeving zich aanpast aan wat het kind nodig heeft om deze tot ontwikkeling te laten komen.

Verschillen versterken
Onze verschillen in zorgachtergrond maakt het dat wij aanvullend aan elkaar zijn en veel expertise in huis hebben o.a. op het gebied van Autismehulpverlening.

Susan is BIG geregisterd hbo-verpleegkundige en heeft een lange tijd als psychiatrische verpleegkundige in het ziekenhuis gewerkt en als verpleegkundige in de gehandicapten- en verslavingszorg. De afgelopen jaren heeft zij verschillende scholingen gehad om zich verder te verdiepen in de Autismehulpverlening en ouder begeleiding. Daarnaast heeft zij ervoor gezorgd dat ze verpleegkundig bevoegd en bekwaam is gebleven, dit door o.a. het volgen van scholing.

Onno is afgestuurd bachelor of Social Work en komt van oorsprong uit de jeugdzorg. Hierin heeft hij in verschillende settingen mogen werken, o.a. als activiteitenbegeleider, senior begeleider in een kamertrainingscentrum en als zorgcoördinator in de verstandelijke gehandicaptenzorg.
Ook hij is zich na zijn studie blijven scholen o.a. in de autismehulpverlening maar ook op het gebied van het trainen van jongeren naar zelfredzaamheid en ouderbegeleiding.

Samen hebben zij hun “droom” om kleinschalige, persoonsgericht zorg te mogen bieden kunnen realiseren en voelt het gezinshuisouder zijn nog dagelijks als een manier van leven i.p.v. werk.

null

Onno Fokker

null

Susan Fokker